26 Ekim 2009 Pazartesi

Sounds of the Universe


Depeche Mode'un 12. albümü olan Sounds of the Universe üzerine;


In chains şahane bir açılış parçası, Dave Gahan'ın gırtlağına kurban olmak isteyebilirsiniz, pek DM klasiği olmasa da tatmin edici bir çalışma.

Hole to feed albümde şahsen en yabancılık çektiğim şarkı oldu, ama çalışılmış bir altyapısı var, demlenene kadar dinledikten sonra tadını çıkarabiliyorsunuz.

Wrong için edecek lafım yok, adına inat inanılmaz "doğru" bir parça. İyi ki de çıkış için bunu seçmişler. Klibi de ekrana mıhlayan cinsten.

Fragile tension ne de güzel bir "depeche mode on" şarkıdır, DM'e dair kulağın aradığı her şey var kendisinde.

Little soul Dave ve Martin beylerin birlikte can verdiği, sözleriyle içimizdeki aşina yerleri kaşıyan bir şey. son 20 saniyesindeki gitar bölümü ise basit ve kısa bir nota dizilimi ile bile neler yapılabildiğine güzel örnek.

In sympathy bol bol synthesizer ve türlü çeşit pedal kullanılarak yarattıkları, leziz bir şarkı olmuş.

Peace'de böyle zevzekçe tarif edebileceğim bir şeyler var. Alabildiğine karanlık bir atmosfer var şarkıda ama üstüne Dave Gahan'ın umutlu vokalini giydirdin mi başka bir boyut kazanıyor.

Come back benim favorilerimden. İmajinemdeki siyah-kırmızı DM algısına en yakışan şarkı bu albümdeki. Kişisel kanaat elbette.

Spacewalker 80ler Depeche Mode sound'una oldukça yakın duran, selam çakan, ellerinden öpen bir çalışma, böyle sözsüz filan, akışkan.

Perfect'teki digital Dave Gahan vokali ilk dinleyişlerimde harbiden rahatsız etti ama bu şarkının içinde çok güzel samplelar var.

Miles away, sounds of the universe'ün tartışmasız insanı en kolay yakalayan şarkısı. Yahu bi de vokalde sözkonusu Dave Gahan ise gerisi teferruattır, tamam, ama böyle de söylenmez ki birader. Ya da ben feci gazdayım :)

Jezebel Martin L Gore'u bugüne kadar sevememiş bir insan varsa işini halledebilmek için dinletmenin yeterli olacağı parça. Öyle dingin, öyle naif, gözünü kapatmak istiyor insan ritme girdikçe.

Corrupt vurucu bir kapanış şarkısı olmasının yanında melodik olarak da oldukça aykırı duruyor.


Bana göre gayet olmuş bir albüm sotu. Depeche Mode kültlüğünün arkasına saklanıp yeniliklerden kaçınmamış, kendilerine uzak düşecek kadar da liberal takılıp denenmemişe uzanmamışlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder